Berichten

ladiesgoedemaat

De ultieme fat ladies

Clarissa Dickson Wright en Jennifer Paterson zijn mijn heldinnen. De twee Engelse tv-koks maakten in de jaren negentig een totaal nieuw soort kookprogramma waarin ze ongegeneerd zichzelf zijn: dik, kritisch en ongelooflijk grappig. Voor hun programma Two Fat Ladies rijden ze op een ouderwetse motor met zijspan – een Thriumph Thunderbird – door Engeland. Ze koken op locatie zoals een meisjesschool of een klooster. Ze serveerden enorme maaltijden met de gekste ingrediënten.

Interview

Als je ze nooit gezien hebt, kreeg je een goed idee van hun persoonlijkheden en programma door naar een interview met de twee te kijken. Het is een korte schets van hun aanpak, bij is extra leuk omdat het op de Amerikaanse tv is, waar ze helemaal verbaasd reageren op vrouwen die niet dun en strakgetrokken zijn. Interview.

Geen vrienden

Het gekke is dat ze elkaar voor het programma niet kende. Ze zijn gescout door een slimme producent die begreep dat het tijd werd voor een ander soort kookprogramma. Er is de suggestie van een warme vriendschap. Maar Dickson Wright verklaart later dat ze vergelijkbaar waren met de Spice Girls: bijeen gebracht voor een show. Ze konden goed met elkaar opschieten maar waren geen vrienden.

Politiek incorrect

Hun opvattingen – die ze vaak en luid verkondigden – waren controversieel. Te beginnen natuurlijk met het gebruik van veel vette ingrediënten. Maar ook hun steun aan de jacht en hun afkeer van vegetariërs. Die deugden niet. ‘Hitler was a veggie‘, luidde het ‘bewijs’ van Paterson.

Recepten

De ladies zijn ondertussen overleden. Ze hebben vier kookboeken nagelaten, waarvan een deel vertaald is. Hun recepten kun je op deze hier vinden. Het is nogal ouderwetse site, dus verwacht er niet veel van.

 

lekkerdik

Dik is het nieuwe dun

Zou best kunnen.

Alles verandert.

60 is het nieuwe 40.

Bruin is het nieuwe zwart.

En volle wenkbrauwen – die ik van nature heb – zijn plots ook reuze gewild.

Misschien moeten we nog even wachten, lieve lady’s, maar ik voorspel ons een voluptueuze toekomst.

Een errug leuk lied, geschreven door Annie M.G. Schmidt en gezongen Hetty Blok (als Sjaan) in het hoorspel over de Familie Doorsnee.

 

 Dan maar dik!

Ik hou van aardappels en sju met veel gehak,
ik hou van rolpens en van varkenscoteletten,
ik hou van koffie met veel suiker en gebak,
ik hou van pudding en van warreme kroketten.
En as ik dik wor, nou, dan moet dat maar gebeure,
ik zal beslist niet over kallerieën zeuren.

En zonder taartjes is het leven veel te grau
en as je honger heb, dan wor je zo humeurig.
U moet maar denken as u dikker wordt, mevrouw,
je kan nog beter lekker mollig zijn dan treurig.
En as ik dik wor, nou, dan zal ik het wel merke,
ik ga m’n leve niet met rauwe groente werken.

An mijn lijf geen dijeet,
ik blijf ete wat ik eet
en ik doe niet aan de lijn,
al weeg ik tweehonderd pond.
Ik zeg maar: ete is gezond,
ik lus geen kropsla met azijn.
U moet maar denke, net als ik:
dan maar dik,
dan maar dik,
dan maar dik.

 

Uit Tot hier toe, Querido 1986