Berichten

kleurgeel

Kleuren als namen van voedsel

Als ik een metafoor gebruik, grijp ik heel vaak naar eten. Vroeger, toen ik mijn dochters hielp met leren rekenen, legde ik alles uit aan de hand van een taart die je wilt verdelen. Leek me handig. Een taart wil je altijd – op zijn minst eerlijk – verdelen, dus dan doe je je best om de som op te lossen.

kleuroranje

Veel emoties, zoals geluk, verdriet, verliefd en zelfs dood kun je met voedsel begeleiden. Iemands geliefde bonbons op bij een crematie serveren, zoals ik na het overlijden van mijn vader deed. Of lekker samen een gerecht hebben waar je allebei van houdt. Ik heb dan eerder dan een gemeenschappelijk deuntje. Het eerste gerecht dat mijn man – nu al 31 jaar – mij overigens serveerde was zwanenbiefstuk. Dat ik dat overleefd heb … En de liefde ook. Een wonder.

Ingrid Sundberg is schrijver en illustrator, en zij maakte dit prachtige overzicht van kleuren en hun namen. Ze heeft waarschijnlijk dezelfde voorliefde voor voedsel als ik, want veel namen zijn gerelateerd aan ingrediënten.  Prachtig en inspirerend om naar haar Color Thesaurus te kijken. Ik heb hier een aantal voorbeelden herhaald, maar die van haar is veel uitgebreider.

kleurwit

Grappig om zout een kleur te geven.

 

kleurproef

Je krijgt zin in de dieppaarse aubergine. Periwinkle ontzettend mooi woord. Zou het zo in mijn mond stoppen. Het betekent trouwens maagdenpalm. Van de plant.

kleurgroen

kleurbruin

kleurblauw

citroencreme

Citroen Crème

Mijn favoriete toetje. Ik maak het bijna altijd als ik gasten heb. Op je tong lijkt het wel fluweel en tegelijk heeft het een intense citroensmaak. Omdat het zo machtig is, maak ik het in kleine glaasjes en serveer het andere kleine glaasjes met een frisse gelatinepudding of panna cotta. Het kost even tijd om het te maken, maar je kan het doen ruim voor de gasten komen.

Nodig voor ongeveer 6 kleine porties:

1 ei, plus 1 extra eidooier

80 gram suiker (ik houd van de zure citroensmaak, als je daar niet van bent, neem dan 100 gram suiker)

60 gram roomboter op kamertemperatuur, in vier stukken gesneden

geraspte schil van 1 citroen

0,6 dl vers geperst citroensap (van ongeveer twee citroenen).

1. Roer – in een pan met dikke bodem – het ei, eidooier en suiker door elkaar. Zet het op een heel laag vuurtje en klop tot het mengsel dikker wordt. Het duurt vijf a tien minuten. Dit lijkt een eindeloos werkje, maar op een gegeven moment zie je het dikker worden. Wanhoop niet. Ik gebruik een houten lepel, daarmee kan je ook goed langs de wanden van de pan strijken zodat je de dikke laag – die zich daar eventueel vormt – steeds weg kan halen.  Eigenlijk moet dit werkje au bain marie, als je ervan houdt, doe het vooral, maar ik vind het teveel gedoe. Als de bodem van de pan dik genoeg is, gaat het prima.

2.Voeg – stukje voor stukje – de boter toe en laat deze helemaal smelten voor je de volgende toevoegt.

3. Roer de citroenrasp en citroensap door het mengsel. Zet het vuurtje ietsje hoger. Het mengsel moet warmer worden, maar mag niet koken. Roer – een minuut of vijf – tot het mengsel weer dikker wordt.

4. Giet het in mooie kleine glazen, of schaaltjes en laat het minimaal een halfuur staan tot het hard is.

5. Bewaar in de ijskast, maar haal het een halfuur voor het eten uit de ijskast omdat het fluweel beter smaakt op kamertemperatuur.

 

 

 

microplanemetcitroen

Gelukkig van citroenrasp

Citroen is een mooie frisse tegenhanger voor al teveel zoet. De meeste smaak zit in de schil, daarom gebruik je in gerechten vaak geraspte citrusschil.  Bij het verwerken van citroen of sinaasappel, word ik altijd vrolijk van de heerlijke geur. Ik aarzel of ik gelukkig zal schrijven, dat klinkt nogal pretentieus, maar het is waar. Citrusrasp maakt gelukkig!

Als je de schil verwerkt, is het belangrijks om te weten is dat je zo min mogelijk wit aan de citroenschil te laten zitten. Wit smaakt bitter.

Citroenen uit een reguliere winkel, zijn vaak behandeld met bestrijdingsmiddel. Was een behandelde citroen met lauw water en milde zeep en spoel daarna goed af.

Er zijn talloze manieren om het te raspen:

Huistuinenkeuken

Gewone raspen – groot en klein – zijn prima geschikt zeker als je ze niet vaak raspt. Vooral bij de vierkante modellen blijft wel eens wat citrus aan de rasp kleven. Vergeet niet die met een mes af te schrapen.

 Snel en makkelijk

Ik gebruik de keukenmachine. Schil, met een dunschiller of kaasschaaf, de schil van de vrucht. Doe de in het recept vermelde hoeveelheid suiker en citrusschillen in de keukenmachine en laat het mes van de machine even draaien. Resultaat: een verleidelijk geurende suikermassa.

Tip: vaak heb je voor de rest van het recept geen mes in de keukenmachine nodig, maar gebruik je een plastic draaier. Die kan je gewoon vervangen terwijl de suiker in de bak van de keukenmachine zit.

 

citrusraspmachine

Microplane

De lieveling van koks en snobs. Het is een razend scherpe vijl waarmee je snel en goed schillen raspt. De Microplane bestaat ook met andere rasp/schil formaten die handig zijn voor het raspen van chocolade, kaas en het snijden van flinterdunne plakken. Als je geld hebt, koop het beslist, het is een ontzettend handig ding, zeker als je het vaak gebruikt. Ook leuk om cadeau te vragen.

Microplane is gebaseerd op werktuigen uit de houtbouw.


Tip: als je de vrucht ook moet persen, schil eerst en pers dan later. Een geperste vrucht kan je niet goed meer schillen.

Tip: sinaasappelrasp smaakt beter als je ook wat citroenrasp toevoegt, dat haalt de smaak van de sinaasappel op.