kleurgeel

Kleuren als namen van voedsel

Als ik een metafoor gebruik, grijp ik heel vaak naar eten. Vroeger, toen ik mijn dochters hielp met leren rekenen, legde ik alles uit aan de hand van een taart die je wilt verdelen. Leek me handig. Een taart wil je altijd – op zijn minst eerlijk – verdelen, dus dan doe je je best om de som op te lossen.

kleuroranje

Veel emoties, zoals geluk, verdriet, verliefd en zelfs dood kun je met voedsel begeleiden. Iemands geliefde bonbons op bij een crematie serveren, zoals ik na het overlijden van mijn vader deed. Of lekker samen een gerecht hebben waar je allebei van houdt. Ik heb dan eerder dan een gemeenschappelijk deuntje. Het eerste gerecht dat mijn man – nu al 31 jaar – mij overigens serveerde was zwanenbiefstuk. Dat ik dat overleefd heb … En de liefde ook. Een wonder.

Ingrid Sundberg is schrijver en illustrator, en zij maakte dit prachtige overzicht van kleuren en hun namen. Ze heeft waarschijnlijk dezelfde voorliefde voor voedsel als ik, want veel namen zijn gerelateerd aan ingrediënten.  Prachtig en inspirerend om naar haar Color Thesaurus te kijken. Ik heb hier een aantal voorbeelden herhaald, maar die van haar is veel uitgebreider.

kleurwit

Grappig om zout een kleur te geven.

 

kleurproef

Je krijgt zin in de dieppaarse aubergine. Periwinkle ontzettend mooi woord. Zou het zo in mijn mond stoppen. Het betekent trouwens maagdenpalm. Van de plant.

kleurgroen

kleurbruin

kleurblauw

snijdweesper

Ouderwetse Weespermoppen

Een ontzettend lekker koekje. Aan de buitenkant een harde korst, van binnen zachte amandel met suiker en een vleugje citroen. Hoewel het echt simpel is, geef ik uit een uitgebreide beschrijving omdat er bij nog wel eens iets is misgegaan, voor ik het goed in de vingers had.

Nodig voor ongeveer 20 koekjes:

130 gram witte suiker

1 citroen

125 gram blanke amandelen

1 ei.

Het deeg moet minstens een dag in de ijskast rusten. Ik laat dat wel eens achterwege, maar heb er altijd spijt van. Je proeft het.

1. Je moet de helft van de citroenschil raspen. Ik doe dat door de citroen dun te schillen, met dunschiller of scherp mesje. Neem niet te veel van het wit mee, want dan dat smaakt bitter. Vervolgens maal ik de citroen met suiker in de keukenmachine. Ga net zolang door tot de citroen echt heel fijn is. Schraap minstens eenmaal langs de kanten om alle suiker en citroen goed te vermalen.

De suiker is een goeie drager voor de olie uit de citroenschil. Die geeft de meeste smaak en geur.citroenmes

 

2. Voeg de amandelen toe en maal opnieuw. Pas op. Als je te lang doorgaat, kan de olie uit de noot vrijkomen. Dan moet je overnieuw beginnen, er is geen andere oplossing. Je kunt doormalen tot alle stukjes noot een gelijke grootte hebben. Ik doe dat niet, ik vind iets van variatie juist wel lekker in de koek. Dat geeft ook die zelfgebakken look waar ik van houd.

3. Klop het ei door elkaar. Ik doe dat in een klein maatbekertje – borrelglas kan ook. Maal de helft van het ei door de nootsuikermassa. Vorm er daarna een bol van. Als dat niet lukt, giet er dan nog een piepklein beetje ei bij.

4. Bewaar de bol in de ijskast, minstens een dag. Ik bak soms na een dag een paar koekjes en de dag erna nog een portie.

5a. Er zijn twee manieren om de koekjes te maken. Ik heb een voorkeur voor die met de kleine ijslepel. Schep bolletjes deeg op een bakblik en druk ze ietsje plat. Zorg dat ze niet te dicht bij elkaar liggen, want de koekjes zakken tijdens het bakken nog ietsje uit.

weespermoprauw

5b. Of je bestrooit een plankje met suiker en rolt daarop van het deeg een rol van ongeveer drie centimeter doorsnede. Daarna snijdt je koekjes van 1 cm dik. (Zie hiervoor de foto bovenaan het recept. Ik doe het echt met een centimeter, geen grap, want het is belangrijk dat de koekjes even dik zijn als ze de oven ingaan.)

6. Bak de koekjes in een voorverwarmde oven van 200°C. Bak ze het liefst op een rek en niet op een gesloten ovenplaat. Ze verbranden nl heel makkelijk. Ik ben er vaak ingestonken: koekjes in de oven en dan snel nog even iets anders doen. Gaat bijna altijd mis. Blijf in de keuken, ga naast de oven zitten en kijk. Je neus helpt trouwens ook. Net op het moment dat ze lekker gaan ruiken, zijn ze klaar. Dat is na zo’n 8 a 10 minuten. Ze zijn goed als ze aan de randen licht kleuren, dan zijn ze nog zacht van binnen. Als het hele koekje kleurt – de randen worden dan razendsnel zwart – is het één harde brok koek. Daar is niets aan.

weesperklaar

Dit recept komt het het fijne en handige boek Koekje van Jonah Freud. Een boek met moderne koekjes van Kees Raat en ouderwetse – zoals deze mop – van Cees Holtkamp.

pepernoothoofd

Pepernoten proeven

Het Parool, koop die krant! Vandaag – woensdag 12/11 – een groot artikel van mij over Pepernoten. Over de  oorsprong – niets met Sinterklaas te maken – de verschillen tussen kruidnootjes en pepernootjes, mooie historische verhalen en natuurlijk een test. Er zijn zoveel verschillende noten, met de gekste smaakjes, zelf cappuccino en framboos.

Eén noot kwam te laat binnen, de light noot, die proef ik hier. Ze komt van Jumbo en is lastig te krijgen in Amsterdam omdat alleen grote Jumbo’s hem verkopen. Verder nog een aantal extra recepten van klassieke Pepernoten.

Een lekkere pepernoot is gemaakt met goeie kruiden, dat bepaalt de smaak. De rest van de ingrediënten, zoals suiker bloem en ei, is niet zo interessant. De lekkerste doorsnee pepernoot vind ik die van de Hema. De goedkoopste soort. En, als afgeleid product, is ook de Truffelnoot niet te versmaden. Nee, er zit geen paddenstoel in, het is een paddenstoeltje met een laagje witte chocolade om het nootje en wat cacao eroverheen. Het heeft weinig meer met de oorsprong te maken, maar het is prettig troostvoedsel en niet zo idioot groot als die rare ‘authentieke’ pepernoten die in de eerste Pepernotenwinkels te koop zijn. Die in Amsterdam zit in de van Woustraat 101.

pepernoottruf

Daatjes Pepernoot op film

In het artikel staat ook een recept van de pepernoten van dienstmeid Daatje (uit 1905). Als je zin hebt, maak ze, ze zijn zo ontzettend lekker. Patissier Cees Holtkamp bakt ze en op FOODTUBE staat een zeer instructief filmpje. Ze zijn de moeite van het maken waard want ze smaken betoverend lekker: een citrussmaak met een vleugje peper. Ze zijn keihard, daarom doe je er goed aan ze te dopen. In de koffie, de thee of misschien zelfs wel een glas rode of zoete wijn.

Het zijn de lekkerste noten die ik ooit geproefd heb. Ze waren – helaas – op voor ik bedacht dat ik er een foto van moest maken. Het oordeel: hard, bij de eerste bijt explodeert de citrus in je mond. De kleine stukjes gekonfijte sinaasappelschil geven een prettige taaie beet en dan plots als je denkt dat het op is, blijft er een snufje pepersmaak in je mond achter.

Holtkamp gebruikt in dit recept witte peper, als je ze helemaal historissch correct wilt bakken, gebruik dan staartpeper, ook wel cubebe genoemd. Dat kan je nergens kopen, maar wel bestellen op internet.

 

De Light noot van Jumbo

Ik heb een kleine getroubleerde relatie met Light producten. Er kan bijna altijd minder suiker in producten die in Nederland gemaakt worden. Nederland heeft een veel zoetere smaak dan ons omringende landen. Dus minder suiker juich ik toe. Maar niet het idee dat erachter zit: snoepen is zondig. Gek detail: de hoeveelheid calorieën in deze noten is bijna even hoog als in alle andere pepernoten.

Met deze kleine persoonlijke noot vooraf, moet ik bekennen dat ik ze lekker vind. Knapperig. Inderdaad niet te zoet, maar vooral goed gekruid. Ik proef vooral kaneel. De sinaasappel die op de ingrediëntenlijst genoemd wordt, ontdek ik niet.

pepernootlight

 

Historie

Culinair historica Lizet Kruyff heeft uitgebreid onderzoek gedaan naar de oorsprong van de pepernoot. Op haar blog Spinazieacademie schrijft zij meer over de pepernoten. Wat je daar niet kunt vinden is haar verhaal dat de oudste vermelding te vinden is in de Bataviasche Courant van 14 juli 1821.In de verkoop gaan van de firma Soesman en Wilson o.a. terpentijn, zalm, haring, saucijzen, zeep, pepernoten, gedroogde visch, ijzeren pannen, teer, en nog zo wat. Een handelshuis verder gaat het ook om scheepsbeschuit. Pepernoten, wat zouden dat in dit geval zijn? In ieder geval bedoeld als bevoorrading voor schepen.  In 1823 een advertentie in de Leeuwarder Courant, daar lijkt de pepernoot meer een onderdeel van de inventaris van een bakkerij.
In 1861 (Bakker Geenen) en in 1866 is het raak in de Sumatra krant. Bakker Saulus in Padang heeft voor Sinterklaas onder andere pepernoten in de aanbieding. Alles tegen contante betaling.
Iets breder wordt het verhaal in 1869 in het Bataviasche Handelsblad, waar je bij twee flesschen verse pepernoten (een gulden per flesch), een ganzenbord en dobbelstenen cadeau krijgt. Dat klopt weer met het beeld dat we uit de dagboekjes van de jonge dames Swellengrebel krijgen, halverwege de 18de eeuw. Pepernoten als fiches bij het spel.
In 1871 en volgende jaren gaan de advertenties in het verre Indië vooral over de verkoop van kruidkoek en pepernoten en kransjes en andere typisch Hollandse heimwee-koekjes.
Pas in het laatste decennium van de 19de eeuw gaan ook de advertenties in ons land over Sinterklaassnoep, waaronder pepernoten. Welk recept daarbij hoort, dat van de pepernoot of de kruidnoot (zoals we dat onderscheid nu maken) blijft voorlopig in het duister. In die tijd waren er nog geen kookrubrieken in de krant die de lezers van seizoensrecepten voorzagen.

Van den Brenk’s peperneuten

Dit recept is van Kruyff. Hiermee maak je dus niet de knapperige kruidnoot, maar de echte klassieke pepernoot die smaakt naar taaitaai.

Dit heb je nodig: 150 gram honing, 40 gram water, 100 gram bruine basterdsuiker. En dan: 300 gram roggebloem, 3 gram zout. En tenslotte: 12 gram gemalen anijs, 10 gram bakpoeder, 20 gram water.
Voor het bakken: zonnebloemolie, boter.

En zo doe je het: Verwarm de honing, 40 gram water en bruine basterd samen tot ongeveer 90 graden. Roer het zout door de roggebloem en meng dit met het honingmengsel en laat dit een dag rijpen. Meng de anijs, bakpoeder en de 20 gram water door het basisdeeg. Verwarm de oven voor op 170 graden Celsius. Rol flinke knikkers van het deeg met handen die je bevochtigt met zonnebloemolie. Leg de pepernoten op een met boter ingevet bakblik of op bakpapier en druk ze een beetje aan. Bak de pepernoten in 20 minuten goudbruin. Haal de pepernoten na het bakken uit elkaar. Smullen maar.

Tot slot

Verpakkingen van Sinterklaasproducten zijn vaak oubollig. Kijk naar het zakje hierboven waar een knullige Piet struikelt over zijn eigen waar. Kunnen voor dat soort tekeningen niet goeie illustratoren worden gebruikt. Dit ziet eruit of ze het ergens per meter bestellen.

Een heel eenvoudige verpakking, zoals het huismerk van AH doet daarentegen weer denken aan zakken hondenvoer, vooral ook door de hoeveelheid, 1 kilo.

pepernootah

 

koffiecakeplakaf

Gemarmerde koffiecake

Dat de cake met ricotta is gemaakt, proef je niet meteen. De structuur lijkt op die van een reguliere cake. Hij blijft wel beter vochtig. Deze cake wordt lekkerder van bewaren. Na een dag is de koffiesmaak geprononceerder.

Nodig:

3 eetlepels gemalen koffie (als je het nooit verder vertelt, kan je ook oploskoffie gebruiken)

1/4 dl kokend water

125 gram zachte roomboter

200 gram suiker

200 g bloem

150 g ricotta

3 eieren

2,5 theelepel bakpoeder

snufje zout

1/4 dl marsala of andere smaakmaker, zoals bv zakje vanillesuiker of rum.

1. Verwarm de oven voor tot 180°C. Gebruik een ingevette cakevorm met een lengte van ongeveer 17 cm, of een kleine tulbandvorm.

2. Roer de gemalen koffie door kokendheet water en laat trekken.

3. Klop de boter en suiker tot een mooie bleke substantie.

4. Roer daarna ongeveer een kwart van de bloem door het botermengsel, dan kan de ricotta beter worden opgenomen.

4. Klop de ricotta erdoor en daarna, één voor één, de eieren.

5. Meng de rest van de bloem met bakpoeder en zout en roer het – zo kort mogelijk – door het beslag.

6. Verdeel het beslag in twee porties. Roer door de ene helft de koffie en door de andere helft de andere smaakmaker.

7. Doe de twee soorten beslag om en om in de vorm.

8. Zet in de voorverwarme oven in bak in 50 a 60 minuten gaar. Prik er met een satéprikker in; als die er schoon uitkomt, is de cake gaar.

9. Laat 5 minuten in de vorm afkoelen en stort de cake.

Na een dag is vooral de koffiesmaak beter te proeven. Bewaar in een goed afgesloten trommel.

Recept komt uit Bakken van Dan Lepard.

worstrol

Cursus worstmaken: van patissier Cees Holtkamp

Soms hebben lady’s geluk. Heel veel geluk. Wie is er nou op vrijdag op bezoek in een heiligdom en valt zomaar met haar neus in een cursus worstmaken.

Voor een verhaal voor PS van Het Parool ging ik op bezoek bij Cees Holtkamp, die samen met zijn vrouw Petra de ontzettend voortreffelijke en verleidelijke patisserie Holtkamp op de Vijzelgracht begon. Het bedrijf – nog even goed – wordt nu geleid door zijn dochter en schoonzoon.

Toevallig was Cees, bij hoge uitzondering, een dagje in de bakkerij, waar hij mij laat zien hoe hij worst maakt. Hij is daar om het worstmaken te leren aan de volgende generatie en is zo aardig mij mee te laten kijken en foto’s te laten maken. Het licht in de werkplaats is heel geschikt om banket te maken, ietsje minder voor foto’s, dat zal je zien.

1. Cees Holtkamp is bezig met de voorbereiding.

Linksachter een pers waarmee professionals  lappen marsepein plat rollen en de gewenste dikte geven.

ceesworst

2. De dun uitgerolde lap bruine lap marsepein ligt er al en wordt netjes bijgesneden. Er liggen ook al wat slierten inhoud. Die zijn gemaakt door van een dik stuk marsepein ‘vierkante’ stroken te snijden.

Als je links kijkt, zie je de roze-achtige marsepein voor de leverworst al klaar liggen. De juiste kleuren kiezen is een lastig klusje. Te levensecht – bijvoorbeeld echte leverkleur – oogt minder lekker in de etalage van een banketbakker. Het witte vet, is niet echt wit, maar licht beige, dat is de kleur van de amandelen.

worstsliert

3. Beleg de plak met stroken worst&vet en maak ze wat slordig. Geen worst is symmetrisch.

worstbouw

4. En nu het lollige – en moeilijke – onderdeel: draai de worst in elkaar.

worstrol

5. Echte worsten hebben een wit velletje, dus dat krijgt zijn marsepeinen soortgenoot ook. Cees heeft er lol in om te spelen met de grenzen tussen echte worst en zijn marsepeinen vorm daarvan: het moet echt lijken, maar het lijkt ook helemaal niet.

worstwit

6. Alle details tellen. Het einde van de worst wordt samengeknepen tot een aantrekkelijk kontje, en een licht gebogen vorm.  Doorsnijden gebeurt niet zomaar, maar schuin, zodat de inhoud maximale aandacht krijgt.

worstklaar2

7. Klaar voor de verkoop. worstklaar

Cees Holtkamp gaf tal van tips&trics voor het maken van marsepein. Daarover later meer.

Grappig genoeg bleek aan het eind van de cursus dat we allebei niet van marsepein houden. Te zoet, luidt ons oordeel.

trust2

Waar luncht TWFL: Trust

Trust, dat is zo’n ding waar moderne mensen moeite mee hebben. Wie zijn er allemaal niet op uit om iets van je te stelen? Het meest nog wel je originaliteit. Bijzonder zal je wezen, nix doen zoals een ander. Al die uniciteit behoeft bescherming. Net zoals je spullen, je beursje en je mobiel.

Het is een verademing ergens te eten waar vertrouwen het uitgangspunt is.  Midden op de drukke Albert Cuyp markt zit het vrij nieuwe Trust. Daar vertrouwen ze iedereen. Je kan eten wat je wilt en betalen wat je ervoor over hebt.

Er wordt heerlijk eten – en drinken – gemaakt door vrijwilligers. Wij dronken versgemaakt sap, de smaken mag je zelf kiezen. De dagsoep en dagsalade waren allebei voortreffelijk. De carrot-gingercake smaakte verrassend, door het gebruik van gember weer eens iets anders dan anders.

De sfeer is eigen. De vrijwilligers werken voor The Trust Foundation, een organisatie die mind trainingen geeft. Vrijwillig werken is daar een onderdeel van. Het motto is: ‘To give is to receive. Giving from your heart encourages you to listen to your inner voice and trust this guidance for decissions in every day living.’

Ik ben niet zo zennerig, dus voor mij was het een oefening. Een oefening in geduld. Alles wordt met liefde klaargemaakt, maar dat kan wel even duren. Zeker als er meer klanten in de zaak zijn. Om elk besteksetje zit een handgeschreven motto. Mijne luidde: hello sunshine! Toeval?

Soms nemen de vrijwilligers in de keuken tijd voor een ritueel. Ze gaan in een kring staan, geven elkaar een hand en lijken geest ver weg en innig verbonden.

Geeft allemaal niets. Het is een bijzondere plek, waar je rustig kunt werken zonder dat iemand je elk kwartier een koffie aanbiedt. Neem de tijd en geniet van een onalledaagse plek in Amsterdam.

Ik heb het de carrot cake gefotografeerd, maar moet nog even oefenen, hier oogt ze nog niet zo lekker als ze wel is.

trustaartje

 

Adres: Albert Cuypstraat 21o (het zit achter de kramen). telefoon 020-207371552

 

trust1

citroencreme

Citroen Crème

Mijn favoriete toetje. Ik maak het bijna altijd als ik gasten heb. Op je tong lijkt het wel fluweel en tegelijk heeft het een intense citroensmaak. Omdat het zo machtig is, maak ik het in kleine glaasjes en serveer het andere kleine glaasjes met een frisse gelatinepudding of panna cotta. Het kost even tijd om het te maken, maar je kan het doen ruim voor de gasten komen.

Nodig voor ongeveer 6 kleine porties:

1 ei, plus 1 extra eidooier

80 gram suiker (ik houd van de zure citroensmaak, als je daar niet van bent, neem dan 100 gram suiker)

60 gram roomboter op kamertemperatuur, in vier stukken gesneden

geraspte schil van 1 citroen

0,6 dl vers geperst citroensap (van ongeveer twee citroenen).

1. Roer – in een pan met dikke bodem – het ei, eidooier en suiker door elkaar. Zet het op een heel laag vuurtje en klop tot het mengsel dikker wordt. Het duurt vijf a tien minuten. Dit lijkt een eindeloos werkje, maar op een gegeven moment zie je het dikker worden. Wanhoop niet. Ik gebruik een houten lepel, daarmee kan je ook goed langs de wanden van de pan strijken zodat je de dikke laag – die zich daar eventueel vormt – steeds weg kan halen.  Eigenlijk moet dit werkje au bain marie, als je ervan houdt, doe het vooral, maar ik vind het teveel gedoe. Als de bodem van de pan dik genoeg is, gaat het prima.

2.Voeg – stukje voor stukje – de boter toe en laat deze helemaal smelten voor je de volgende toevoegt.

3. Roer de citroenrasp en citroensap door het mengsel. Zet het vuurtje ietsje hoger. Het mengsel moet warmer worden, maar mag niet koken. Roer – een minuut of vijf – tot het mengsel weer dikker wordt.

4. Giet het in mooie kleine glazen, of schaaltjes en laat het minimaal een halfuur staan tot het hard is.

5. Bewaar in de ijskast, maar haal het een halfuur voor het eten uit de ijskast omdat het fluweel beter smaakt op kamertemperatuur.

 

 

 

vossebeswild

Bessen plukken in de herfst

Voor een stadsmens is het een ongekend genoegen zelf je kostje bij elkaar te scharrelen. Ik logeerde onlangs bij iemand met een boerderij midden op de Veluwe. Een plaatje, zo mooi. Ik werd bijna jaloers toen ik bij het ondergaan van de zon de herten door de tuin zag huppelen. Gelukkig komen er ook wel eens everzwijnen langs – niet gezien – en die vernielen het gras.

Het was herfst en de paddenstoelen deden het uitstekend. Ik heb helaas geen verstand van paddenstoelen, dus ik durfde ze niet te plukken. Jammer, want de eetbare zijn zo lekker. In de herfst ga ik vaak langs de paddenstoelenstal op de zaterdagse Noordermarkt waar een groot assortiment eetbare paddenstoelen verkopen en er altijd bereid zijn al je vragen te beantwoorden.

Gelukkig weet ik meer van vruchten. Op de Veluwe groeit de Vossebes uitbundig. Het zijn felle rode bessen tussen leerachtig groen blad. Ze zijn ‘rauw’ niet lekker: dik vel en bekkentrekkend zuur. Maar in jam en gelei doen ze het prima. Je kunt ze ook vinden op de Sallandse Heuvelrug.

Ze worden ook wel rode bosbes of  lingonberry genoemd, vooral in Scandinavische landen. De jam daarvan kan je kopen bij Ikea onder sylt lingon.

Wat mij betreft: je kunt al die bessen in recepten voor cranberry’s gebruiken.

 

Recept voor vossebessenjam.

 

vossebespan

dahlkookboekgoed

Kookboek als presentje

Een kookboek is een fijn cadeau. Om te krijgen, en te geven. Ik kan eindeloos uitweiden over het ideale kookboek, maar een van de belangrijkste zaken vind ik dat er foto’s instaan. Dat je een idee hebt hoe het gerecht eruit moet zien als je bezig bent.

Ik heb een paar winkels waar ik vaak langs ga omdat ze een goeie kookboeken in de uitverkoop hebben.

Favoriet is het Martyrium in de van Baerlestraat, vooral ook omdat die een ramsj hebben om je vingers bij af te likken. Kunst, thrillers, romans, biografien en gekke boeken die je eigenlijk niet nodig hebt, maar die zo’n lollig onderwerp behandelen.

Dit boek van model Sophie Dahl is een aardig toegankelijk kookboek met maakbare recepten. Sophie Dahl is – mocht je het al vermoeden – kleindochter van kinderboekenschrijver Roald Dahl, die overigens ook kookboeken heeft geschreven. Sophie was vroeger fotomodel en is getrouwd met zanger Jamie Cullum. Vanwege haar beroemde familie en haar licht gevulde lichaam wordt ze vaak vergeleken met Nigella Lawson.

kookboekuitv3

 

Een andere ramsjfavoriet is de English Bookstore in de Kalverstraat 223 (tegenover de Kalvertoren), daar hebben ze een uitgebreide kookboekafdeling met verrassende vondsten.

Ik kocht er onderstaand kookboek: Cook in Boots van Ravinder Bhogal. Het is vertaald met de nogal suffe titel Spatels en & Stiletto’s.

 

kookboekuiterkoop2

Haar recepten zijn vernieuwend en eigenzinnig. Cooks in Boots is vrij hilarisch alleen al vanwege de hoofdstukindeling. Die varieert van ‘failliet aan nieuwe Louboutins’, Katereten, ‘Meet te parents’ en natuurlijk mijn Favoriet: PMT, for the times when only chocolate will do.’

Voor café direct, een koffiemerk in Engeland, maakte ze een erg aardige special waar bij desserts de ideale koffie zoekt. Een bron van inspiratie.

 

koekboekuitverkoop1

 

hibiscusthee

Agua de Jamaica

Aqua de Jamiaca is een koude hibiscusthee populair is in Latijns Amerika. Hij is heel geschikt om op feesten te serveren. De mooie dieppaarse kleur en de zurige smaak spreken volwassenen aan. Gedroogde hibiscusbloemen zijn verkrijgbaar bij gespecialiseerde theewinkels en in sommige allochtone supermarkten.

Dit is het recept dat ik lekker vind, maar varieer naar hartenlust, iedereen heeft zijn eigen receptuur.

Nodig voor vijf grote glazen:

20 g gedroogde hibiscusbloemen

10 g gember in plakken

4 eetlepels suiker

1 liter water

1 limoen of citroen.

1. Breng de hibiscusblaadjes, gember, suiker en water in een pan aan de kook. Laat het een paar minuten koken.

2. Doe een deksel op de pan en laat het geheel afkoelen.

3. Giet het vocht door een zeef en duw met een lepel op de bladeren om het laatste restje vocht – smaak – er uit te persen.

4. Bewaar het in de ijskast.

5. Jamaica is het lekkerste als het echt koud is. Ik vul elk glas  met flink veel ijsblokjes en een plakje limoen. Wie geen ijs gebruikt, kan de Jamaica aanlengen met wat extra koud water.

Je kunt variëren met de hoeveelheid suiker, meer water toevoegen, honing of agavestroop gebruiken als zoetstof, of een stokje kaneel laten meekoken. Er zijn mensen die het water een kick geven door een scheutje rum toe te voegen.

tijgerthee2